Besa
Fjala e nderit, e shenjtë dhe e pashkelshme në kulturën shqiptare; në Luftën e Dytë Botërore shqiptarët shpëtuan mbi 2.000 hebrenj.
Eksploro
Muzikë, art, histori dhe trashëgimi.
Fjala e nderit, e shenjtë dhe e pashkelshme në kulturën shqiptare; në Luftën e Dytë Botërore shqiptarët shpëtuan mbi 2.000 hebrenj.

Vegla me dy tela e malësorëve të veriut dhe e Kosovës: njëri tel mban melodinë, tjetri isonë.

Dikur një javë festë, nga kulaçi i dasmës te marrja e nuses me krushq, këngë dhe valle.

Elbasan
Festa e pranverës më 14 mars, me zjarre, verore kuq e bardhë dhe ballokume, që festohet sidomos në Elbasan.

Gjirokastër
Veprimtaria më e rëndësishme folklorike në Shqipëri, që nga viti 1968 në Kalanë e Gjirokastrës, me grupe nga gjithë trojet shqiptare.
Konkursi vjetor i këngës në RTSH, që nga viti 1962, nga i cili që prej vitit 2004 zgjidhet përfaqësuesi i Shqipërisë në Eurovision.

Veshja tradicionale e burrave me pala, e ngjashme me kiltin, që vazhdojnë ta veshin grupet polifonike shqiptare.
Vegla frymore me shakull lëkure e barinjve të jugut, që luhet sidomos në Toskëri: në Korçë, Devoll, Berat e Pogradec.

Këndimi shumëzërësh me iso i jugut të Shqipërisë, pjesë e listës së UNESCO-s për trashëgiminë kulturore jomateriale.
Kabaja, muzika instrumentale e improvizuar e jugut, dhe sazet, orkestrinat e qyteteve që e luajnë me klarinetë, violinë, fizarmonikë e llautë.
E drejta zakonore shqiptare, e ruajtur gojarisht për shekuj, me nderin, mikpritjen, sjelljen dhe fisin si shtylla.
Kënga lirike e qyteteve, e lindur në shekullin XVIII dhe në kulmin e saj në vitet 1930, në Shkodër, Elbasan, Berat dhe Korçë.

Cikli epik më i rëndësishëm i shqiptarëve, që lahutarët e veriut dhe të Kosovës e këndojnë ende përmendsh me lahutë.

Shtëpia-kala prej guri e veriut, me mure të trasha dhe frëngji, e ndërtuar kryesisht në shekujt XVIII–XIX.

Vegla me një tel prej qimesh kali, me kasë druri të mbuluar me lëkurë, me të cilën këndohet epika e veriut.

Nga epika e gegëve në veri te polifonia e labëve dhe toskëve në jug: tre stilet e mëdha të muzikës popullore shqiptare.
Vegël popullore me pesë tela dhe bisht të gjatë me 14 perde, me trevë kryesore Gjakovën, që shoqëron këngë dhe valle.

Mbi 500 lloje veshjesh tradicionale në trojet shqiptare, me fustanellë, xhubletë, jelekë të qëndisur e stoli argjendi.

Fundi i valëzuar në formë kambane i grave të veriut, në listën e UNESCO-s për trashëgiminë që ka nevojë për mbrojtje urgjente.