Këngët e Kreshnikëve
Cikli epik më i rëndësishëm i shqiptarëve, që lahutarët e veriut dhe të Kosovës e këndojnë ende përmendsh me lahutë.
Rreth epikës shqiptare
Poezia epike shqiptare është një traditë e gjatë gojore që ende jeton. Shumë rapsodë ose lahutarë gjenden sot në Kosovë dhe në veri të Shqipërisë, disa edhe në Mal të Zi. Këndimi i vargjeve epike përmendsh është një nga traditat e fundit të këtij lloji në Evropë, dhe e fundit në Ballkan.
Në epikën shqiptare, Këngët e Kreshnikëve janë cikli heroik jo-historik më i rëndësishëm, ndërsa këngët për Skënderbeun janë cikli historik më i rëndësishëm. Epika e veriut këndohet me lahutë ose me çifteli. Studiuesit e Homerit e kanë studiuar për të kuptuar më mirë epikat homerike, dhe teoria e kompozimit gojor u zhvillua edhe nga studimi i vargjeve epike shqiptare.
Mbledhja e këngëve
Deri në fillim të shekullit XXI janë mbledhur rreth gjysmë milioni vargje të ciklit të Kreshnikëve, bashkë me variantet. Poema kombëtare Lahuta e Malcís e At Gjergj Fishtës, botuar më 1937, me 30 këngë dhe mbi 17.000 vargje, është frymëzuar nga epika gojore e veriut.
Burimet: Wikipedia (anglisht). Fotot: Wikimedia Commons (autorët dhe licencat te çdo foto).
Galeria
Këngët e Kreshnikëve në fotografi
