Kënga qytetare

Kënga lirike e qyteteve, e lindur në shekullin XVIII dhe në kulmin e saj në vitet 1930, në Shkodër, Elbasan, Berat dhe Korçë.

Ende nuk kemi një foto për këtë.

Keni një foto? Dërgojeni këtu

Rreth këngës qytetare

Kënga lirike qytetare shqiptare është një traditë që nisi në shekullin XVIII dhe arriti kulmin në vitet 1930. Është pjesë e madhe e trashëgimisë muzikore të Shqipërisë, por është studiuar pak, sepse etnomuzikologët janë marrë më shumë me muzikën e fshatit.

Nga përzierja e stileve vendase dhe të huaja lindi një këngë artistike lirike, me qendër në qytetet Shkodër, Elbasan, Berat dhe Korçë. Në fillim të shekullit XX kënga qytetare kishte dy stile: atë historik ose patriotik dhe atë lirik. Në vitet 1930 hyri edhe në muzikën klasike; Marie Kraja, një nga këngëtaret e para të njohura në Shqipëri, u bë e famshme me këto këngë. Regjistrimet e para të këngës qytetare janë të vitit 1937, me Tefta Tashko-Koçon.

Lexoni edhe për sazet, orkestrinat e qyteteve.

Burimet: Wikipedia (anglisht). Fotot: Wikimedia Commons (autorët dhe licencat te çdo foto).

Vazhdo eksplorimin

Disa vegla me tela prej druri, me bisht të gjatë, të mbështetura në mur

Çiftelia

Vegla me dy tela e malësorëve të veriut dhe e Kosovës: njëri tel mban melodinë, tjetri isonë.

Festivali i Këngës

Konkursi vjetor i këngës në RTSH, që nga viti 1962, nga i cili që prej vitit 2004 zgjidhet përfaqësuesi i Shqipërisë në Eurovision.

Gajdja

Vegla frymore me shakull lëkure e barinjve të jugut, që luhet sidomos në Toskëri: në Korçë, Devoll, Berat e Pogradec.

Burra me fustanella të bardha dhe plisa duke kënduar në skenë

Iso-polifonia

Këndimi shumëzërësh me iso i jugut të Shqipërisë, pjesë e listës së UNESCO-s për trashëgiminë kulturore jomateriale.