Mëlçi shqiptare

Kubikë mëlçie qengji ose viçi të skuqur në vaj me spec djegës, me qepë dhe majdanoz: "Arnavut ciğeri", që kasapët shqiptarë e çuan në Stamboll.

Kubikë mëlçie të skuqura në pjatë, me qepë të prerë hollë
Foto: Antidiskriminator, CC BY-SA 3.0

Rreth Mëlçisë shqiptare

Mëlçia shqiptare, në turqisht Arnavut ciğeri ("mëlçia shqiptare"), është një pjatë me kubikë mëlçie qengji ose viçi të skuqur në vaj dhe të erëzuar me spec djegës, që tradicionalisht shërbehet me qepë dhe majdanoz. Sot është pjesë e kuzhinës turke, sidomos e asaj të Stambollit.

Emri e lidh pjatën me shqiptarët, sepse besohet se receta u soll në Stamboll nga shqiptarët që punonin si kuzhinierë në Perandorinë Osmane. Origjina e saj shkon në shekullin XV, pas luftërave në Ballkan dhe emigrimit të shqiptarëve drejt Stambollit, ku disa prej tyre u bënë shitës shëtitës mëlçie. Në fund të shekullit XVII udhëtari osman Evliya Çelebi shkruante se në Stamboll kishte kasapë shqiptarë nga Ohri, Korça dhe Hurupishta, që shisnin mëlçi, zemër dhe veshka qengji. Kështu pjata u bë pjesë e kuzhinës osmane dhe më vonë e asaj turke.

Lexoni edhe për kukurecin dhe fërgesën, që në Tiranë bëhet edhe me mëlçi.

Burimet: Wikipedia (anglisht), Wikipedia (shqip). Fotot: Wikimedia Commons (autorët dhe licencat te çdo foto).

Galeria

Vazhdo eksplorimin

Feta bifteku mbi dërrasë, me patate, sallatë dhe një gotë verë

Biftek i skarës

Copa të buta mishi viçi, të prera kundër fijeve, të lyera me vaj, kripë e piper dhe të pjekura mbi prush, me patate ose perime.

Spinaq me oriz dhe copa mishi në një tavë balte, me një tas kosi pranë

Burani

Spinaq ose barishte të tjera të freskëta, të fërguara me tlyn dhe të ziera me copa mishi e oriz, me kos sipër.

Eskallop

Copa të buta derri ose viçi të njomë, të skuqura në tigan dhe të shuara me verë e dafinë, me garniturë perimesh.